Biografie

2013-06-07 10.54.03Diverse kantoorbanen, gehuwd, kinderen: aanvankelijk wijst niets erop dat Gerda Elfring schilderes zal worden. Tijdens een cursus ontdekt ze hoe heerlijk schilderen is en hoe goed het haar afgaat. Ze besluit erin verder te gaan. Ze volgt een opleiding aan de Nieuwe Academie voor Kunsten in Utrecht en maakt snel naam. Met name de werken waarin het Gelderse rivierenlandschap figureert, spreken veel mensen aan. Al kort na haar opleiding wordt haar werk opgenomen in allerlei exposities. Bovendien opent ze een eigen galerie in Wijk bij Duurstede. Hier exposeert zij haar eigen werk en dat van andere beeldend kunstenaars. Gerda werkt ook in opdracht.

Eigen handschrift
Krachtige penseelstreken, grote formaten en heldere kleurvlakken met meerdere lagen zijn kenmerkend voor haar werk. Het expressieve kleurgebruik inspireerde een recensent al eens tot een vergelijking met de fauvisten en de schilders van Cobra.

“Grof maar fijn.” Zo typeerde een bewonderaar haar werk ooit. “Ik houd niet van peuteren”, zegt Gerda zelf. Het fijne zit ‘m dan ook niet in de detaillering, maar in de trefzekere typering. Het onderwerp wordt levensecht neergezet, maar op een manier die de gewone werkelijkheid overstijgt. Grasland kan rood zijn en een dijk kan als een geel lint aanwezig zijn. Kleuren zijn het voertuig van de emotie.

Gerda’s werk is volop in ontwikkeling. Behalve schilderijen naar een onderwerp maakt ze ook abstracte composities. Ze heeft haar kleurenpalet verbreed. Felle kleuren hebben gezelschap gekregen van grijstinten. Bovendien onderzoekt Gerda nieuwe materialen. Ze experimenteert bijvoorbeeld met acrylverf op papier, o.a. in combinatie met zand. Overigens blijft ze graag met olieverf op linnen werken.

Bij alle ontwikkelingen blijft Gerda zichzelf. Wie zich in haar gevarieerde werk verdiept, zal het beamen. Haar handschrift is steeds eigen en herkenbaar!

Elfring-art-logo